ISSN: 1305-385X
Hakkında: Özel sayılar şeklinde yayınlanır.
|
|
|
Hipertansiyonun Ayırıcı Tanısında Biyokimyasal Incelemeler
Dr. Mustafa SERTESERa
aBiyokimya AD, Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, AFYON
Hipertansif hastaların yaklaşık %90-95’inde etiyoloji bilinmemektedir. Diğer taraftan hipertansiyonun sekonder sebepleri arasında renal arter stenozu, renal parenkimal hastalıklar, aorta koarktasyonu, feokromasitoma, hiperaldosteronizm, oral kontraseptif kullanımı, Cushing sendromu, adrenogenital sendrom, tiroid hastalıkları, hiperparatiroidizm ve akromegali bulunmaktadır. Serum glukoz, BUN, kreatinin, ürik asit seviyeleri, lipid profili, kalsiyum, sodyum, potasyum ve klor düzeyleri, tam kan sayımı, idrar analizi, mikroskopik incelemesi ve mikroalbuminüri her hipertansif hastaya yapılması gereken testlerdendir. Serum BUN, kreatinin ve idrar analizi renal parenkim hastalıklarının belirlenmesinde önemlidir. Renal ven renin ölçümü renal arter stenozu tanısında, deksametazon supresyon testi Cushing sendromu ayırıcı tanısında, 24 saatlik idrarda katekolamin, metanefrin ve vanilmandelik asit tayini ise feokromasitoma tanısında ve plazma renin aktivitesi ile aldosteron tayini ise primer hiperaldosteronizm ayırıcı tanısında önemli olan biyokimyasal testlerdir. Bu çalışmada biyokimyasal testlerin hipertansiyon ayırıcı tanısındaki kullanımı, numune alma zamanı, numune alma şekli ve karşılaşılabilecek pre-analitik faktörler gözden geçirilecektir.Anahtar Kelimeler: Hipertansiyon, biyokimyasal testler, renin, anjiotensin, aldosteronTurkiye Klinikleri J Int Med Sci 2005, 1(38):70-76
|
|
|
|
|
