ISSN: 1305-385X
Hakkında: Özel sayılar şeklinde yayınlanır.
|
|
|
Diyalize Başlama Endikasyonları
Dr. Gülşah ŞAŞAK,a Dr. F. Nurhan ÖZDEMİRa
aNefroloji BD, Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, ANKARA
Diyabet ve hipertansiyon gibi kronik böbrek hastalığına yol açan hastalıkların artışı ile birlikte renal replasman tedavilerinin kullanımının giderek yaygınlaşacağı düşünülmektedir. Bu tedavilerin amacı; hastayı üremik semptomlardan korumak, sıvı fazlalığı, asit-baz ve elektrolit bozukluklarını kontrol etmek, yeterli protein ve kalori alımına izin verecek üremik toksin temizlenmesini sağlamaktır. Esas sorun renal replasman tedavilerine ne zaman başlanması gerektiğidir. Akut böbrek yetmezliğinde sıvı fazlalığı, metabolik asidoz, hiperkalemi, üremik semptom ve bulguların varlığıyla diyaliz kararı verilebilmektedir. Kronik böbrek hastalarında ise diyalize başlamak için uygun zamanın belirlenmesi zordur. Bu konu hakkında 1977’de National Kidney Foundation-Dialysis Outcomes Quality Initiative (NKF-DOQI) tarafından iki klinik kılavuz belirlenmiştir. Bunlardan birincisi rezidüel renal fonksiyona, ikincisi ise nutrisyonel göstergelere dayanmaktadır. Malnütrisyon bulguları ortaya çıktığında ve/veya haftalık renal Kt/Vüre<2 olduğunda diyalize başlanması önerilmektedir. Ancak haftalık renal Kt/Vüre <2 olup üremik semptomları olmayan hastalarda diyaliz tedavisine erken başlamanın mortaliteyi azalttığı saptanamamıştır. Malnütrisyonu olan hastalarda ise mortalite ve morbiditenin arttığı ve erken başlanan diyaliz tedavisi ile bu komplikasyonların azaldığı gösterilmiştir. Bu nedenle nutrisyonel durumdaki herhangi bir bozulmayı erken tespit edebilmek için kronik böbrek hastalarının çok yakın izlenmesi gerekmektedir.Anahtar Kelimeler: Böbrek yetmezliği, diyaliz endikasyonları, nutrisyonel durumTurkiye Klinikleri J Int Med Sci 2006, 2(4):1-5
|
|
|
|
|
