ISSN: 1305-385X
Hakkında: Özel sayılar şeklinde yayınlanır.
|
|
|
Periton Diyalizinde Klinik Uygulama
Dr. Yelda ÇINAR,a Dr. Siren SEZER,b Dr. F. Nurhan ÖZDEMİRb
aNefroloji Bölümü, Başkent Üniversitesi İzmir Zübeyde Hanım Araştırma Uygulama Hastanesi, İZMİRbNefroloji BD, Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, ANKARA
Periton diyalizi (PD) dünyada 120.000’den fazla son dönem böbrek yetmezliği hastasının kullanmakta olduğu renal replasman tedavi modalitesidir. PD hemodiyaliz ile yarış içinde olan bir teknik olarak değil, ayrı bir tedavi seçeneği olarak düşünülmelidir. Periton diyaliz tekniğinin basit, rahat ve nispeten ucuz olması nedeniyle popularitesi gittikçe artmaktadır.
PD belirli aralıklarla tekrarlanan değişimlerden oluşur. Bir değişim işlemi drenaj -dolum-bekletme aşamalarından ibarettir. PD değişimlerinde 3 transport şekli kullanılır: diffüzyon, ultrafiltrasyon(UF) ve absorbsiyon. PD gereçleri periton kateteri, transfer setleri, konnektörler ve diyaliz solusyonlardır. PD tipleri arasında CAPD, CCPD ve GAPD yer almaktadır.
PD uygulanan hastalarda UF ve peritoneal transportun değerlendirilmesi için peritoneal dengelenme testi (PET) kullanılmaktadır. PET testi ile hastalar peritoneal transportuna göre 4 gruba ayrılır: yüksek, yüksek-normal, düşük, düşük-normal.
PD hasta takibinde karşılaşılan problemler şunlardır: elektrolit ve asit-baz dengesizliği, UF yetersizliği, kan basıncı - sıvı kontrol ve malnutrisyon.
Yeni geliştirilmekte olan teknik ve solusyonlar sayesinde, periton diyalizi daha az komplikasyon sıklığı ile daha yaygın kullanılan ümit verici bir strateji gibi gözükmektedir.Anahtar Kelimeler: Son dönem böbrek yetmezliği, periton diyalizi, klinik uygulamalar, yeterlikTurkiye Klinikleri J Int Med Sci 2006, 2(4):30-34
|
|
|
|
|
